^{امشب خوابي رو ديدم که منو وادار کرد بنويسم با اشک بنويسم زمان چرا انقدر زود مي گذره روزي يه دوست به من گفت عشق يعني نرسيدن بدست نياوردن در حسرت موندن تا ابد اخرشم گفت يه روزي همه اوناي که به هم نرسيدن بالاخره به هم ميرسن امشب شب واقعا شب نمي دونم صبح ميشه يا نه اي کاش از خواب بلند نمي شدم خوابي رو ديدم کلامي رو شنيدم ............... فقط دلم خواست تو وبلاگي که خيلي برام عزيزه بنويسم وبلاگي که تنها ۴ تا پيام توش منو هر چند وقت يک بار باعث مي شه تا تو تنهايام بهش سر بزنم با  پياماش هم بخندم هم گريه کنم  و يه وبلاگ تنها که هميشه بهش سر مي زنم تا روزي کلامي درش ببينم مثل يک منتظر مثل يک ادمي که انتظار روزي رو ميکشه اي کاش اون روز بياد روزي که خيلي منتظرشم تازه ميفهمم يه ادم تنها وقتي به انتهاي يه جاده طولاني نگاه مي کنه يعني چي گم شدم ۳ سال کم شدم فقط سر جاده نشستم ولي نمي تونم حرکت کنم منتظرم منتظر نمي دونم تا کي شايد زمان به من هم سر بزنه شايد از دور دست فقط غروب رونبينم مطمئنم منم طلوع ميبينم}

باز يه بغزي گلومو گرفته

باز همون حس درد جدايي

من امروز کجامو تو امروز کجايي

حال تو بدتر از حال من نيست

پشت اين گريه خالي شدن نيست

همه درد دنيا يه شب در من نيست

تو از قبله من گرفتي خدا رو

کجايي ببيني يه شب حال ما رو

فقط حال من نيست که قرق عذاب

ببين حال مردم مثل من خراب

کجايي کجايي کجايي