تبليغاتX
پاسارگاد
پاسارگاد

هنری - فرهنگی -سیاسی - ...

شاید بگید آدم برای گذشته هاش دلتنگی میکنه نه برای روزی که هنوز نیومده . من کاملا موافقم اما منظور من فردایی نیست که نیومده  ,  من فردا و فرداهایی رو میگم که گذشته ... وتمام شده...
 روز هایی که کلی برنامه ریزی براشون انجام داده بودیم . و انتظار رسیدنشونو میکشیدیم.
و میخواستیم کارهای مفید کنیم  ...به جایی که میخواستیم برسیم  و خلاصه چیزی که میخواستیم بشیم... اینا همون حرفایی بود که برای روز نیومده (فردا) میزدیم .
اما وقتی که فردا میومد دوباره همه چیز مثل دیروز میشد و انگار که هیج تصمیمی نداشتیم  برای خودمون... و همین طور روزها و فرداهای دیگه...
و اینطور بود که بزرگ شدیم .
بعضی هامون تو گذشته موندیم و حسرت کارهای نکرده و راههای نرفته ای رو خوردیم که باید انجام میدادیم و میرفتیم ... بعضی دیگه هم بعد از کیش و مات شدن ;  دوباره بازی درست تری رو با دقت و پیش بینی کردن شروع کردیم تا اشتباههای گذشته رو جبران کنیم ...
...و بعضی دیگه هم  فکر کردیم دیگه هیچی فایده نداره...حتی جبران! اما یادمون رفت که " انسانی برنده ست که تو بازی زندگی بعد از شکستش دوباره بلند شه و شروع کنه! شروع..."
 
...و اینطور می شه که آدم برای گذشته(فردای تموم شدش) دلتنگی میکنه که ای کاش اون فرداها رو به خوبی تموم میکرد و زود تر به خواسته های خوب زندگیش میرسید و "دوباره  میگه هنوز هم دیر نیست! فردا های زیادی هست که هنوز نیومده ! "
 
...و به  خودمون میگیم : امروز فرداییست که دیروز منتظر آن بودی پس از دستش نده تا مثل قبل افسوس بخوری و آون رو بر باد رفته ببینی...هنوز فردایی هست که از دستت نرفته!
 
پس این حرفو رسمی تر و عادلانه تر برای خودمون و دیگران زمزمه می کنیم :
 
 "راه فردا که در پیش داریم راه نرفته ی ماست آن را درست بپیماییم "

برگرفته از ...راه نرفته..... 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1388ساعت 10:46 توسط هومن حسن زاده|

نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1388ساعت 10:39 توسط هومن حسن زاده| |

نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388ساعت 14:50 توسط هومن حسن زاده| |

نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1388ساعت 15:40 توسط هومن حسن زاده| |

نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 18:6 توسط هومن حسن زاده| |

نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 14:45 توسط هومن حسن زاده| |

اهل کاشانم

روزگارم بد نیست

تکه نانی دارم خرده هوشی سر سوزن ذوقی ...

 

 اول اردیبهشت سالروزدرگذشت سهراب سپهری شاعر و نقاش نوپرداز معاصر ایران است. اشعار سهراب سپهری با زبان ِنزدیک به محاوره ، انسانها را به نگریستن دقیق در طبیعت دعوت می کند. تخیل ، جستجو میان اشیاء و مفاهیم آمیخته با خیال ‌پردازی ، از مشخصه‌‏های دیگر اشعار سهراب سپهری است. بسیاری از شعرهای این شاعربلنداوازه ایرانی به زبان‌های گوناگون از جمله انگلیسی ، فرانسوی ، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه شده است. سهراب سپهری شاعر و نقاش ایرانی بود که در ۱۵ مهر ۱۳۰۷ در کاشان متولد شد. دورهٔ‌ ابتدایی را در دبستان خیام کاشان (۱۳۱۹) و متوسّطه را در دبیرستان پهلوی کاشان (خرداد ۱۳۲۲) گذراند و پس از فارغ‌التحصیلی در دورهٔ‌ دوسالهٔ‌ دانش‌سرای مقدماتی پسران به استخدام ادارهٔ‌ فرهنگ کاشان درآمد. در شهریور ۱۳۲۷ در امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دورهٔ دبیرستان خود را دریافت کرد.

(برگرفته از سایت صدا و سیما) 


ادامه مطلب
نوشته شده در سه شنبه یکم اردیبهشت 1388ساعت 12:44 توسط هومن حسن زاده| |